Sen nacer en Santa Comba, trasladouse o noso pobo para facerse cargo dunha botica e ademais de boticario (descubriu unha medicina contra a sarna, que patentou) acabou sendo xuiz de paz e alcalde. Pero a s\u00faa fama venlle pola s\u00faa gran afecci\u00f3n a m\u00fasica, ensinaba, escoitaba, compo\u00f1\u00eda e dirix\u00eda, as\u00ed como a animaci\u00f3n cultural, na s\u00faa botica celebraba xuntanzas coa xente nova, veladas literarias e musicais.Formou un coro, tocaba o piano, cantaba nas misas dos domingos, seleccionaba voces e foi o art\u00edfice da fundaci\u00f3n da banda de m\u00fasica. Cando as bandas de m\u00fasica vi\u00f1an a tocar nas festas de Santa Comba, a primeira peza toc\u00e1bana diante da s\u00faa casa e \u00e9l dirix\u00edaas coa s\u00faa batuta. O seu enterro celebrousese con 13 sacerdotes e unha orquestra. Unha r\u00faa da localidade est\u00e1 adicada a s\u00faa persoa.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\nngg_shortcode_0_placeholder\r\n
Naceu en Le\u00f3n en 1.895 e cando colleu a c\u00e9ntrica botica, que a\u00ednda existe no centro da vila fronte o campo da feira, trasladouse a Santa Comba, en donde casar\u00eda cunha muller do Cataduiro (Al\u00f3n), Dolores Nieto Calvo. Foi boticario, xuiz de paz e alcalde de Santa Comba entre 1.938 e 1.940, pero a s\u00faa fama venlle pola s\u00faa gran afecci\u00f3n a m\u00fasica, ensinaba, escoitaba, compo\u00f1\u00eda e dirix\u00eda, as\u00ed como a animaci\u00f3n cultural, na s\u00faa botica celebraba xuntanzas coa xente nova, veladas literarias e musicais. No outono de 1.917 p\u00faxolle as ilustraci\u00f3ns musicais a \u201cEl conde Lequi. Drama cadav\u00e9rico y espeluznante al magnesio\u201d con letra de M. Losa Alvarez que se estreou nun teatro de Santiago de Compostela. A obra \u201cUn d\u00eda n\u2019a aldea\u201d premiada polo xornal \u201cLa Raza\u201d en xu\u00f1o de 1.917 dirixiuna el mesmo na s\u00faa estrea no Teatro Principal de Santiago o 14 de xu\u00f1o de 1.918. Compuxo \u201cEl chotis Coru\u00f1a\u201d que foi a estrear a cidade herculina na honra do seu alcalde Alfonso Molina. Unha misa a tres voces (triple, tenor e baixo), titulada \u201cMisa coral solemne\u201d, na que aparece \u201cSanta Comba 1.918, arquivo parroquial de Santa Comba, marzo de 1942\u201d. Pero ten multitude de partituras manuscritas, como O corpus na aldea (Maio de 1922), Ralip, Carita de Macarena (pasodobre de 1.945 foi partitura propias para todos os instrumentos dunha banda), Poutpurri 1\u00aa f\u00e1cil (Maio 1950), Marisa (01\/08\/1950), Trangallada de las doce (10\/09\/1950), Guapa (marcha festas das uvas 31\/12\/1950), Para el carro (15\/11\/1951), Porque te quiero (arranxo pasodobre 10\/05\/1952), Amor en cartulina, Diana (25\/05\/1952), Habanera (arranxo propio 30\/05\/1952), Baila Farruco (15\/06\/1952), Pasa el batall\u00f3n (arranxo 24\/06\/1952), La orgia dorada (arranxo 20\/07\/1952), La pen\u00faltima y nos vamos (25\/08\/1952), Una monada (30\/08\/1952), Como te has desenrrollao. Cando as bandas de m\u00fasica vi\u00f1an a tocar nas festas de Santa Comba, a primeira peza toc\u00e1bana diante da s\u00faa casa e \u00e9l dirix\u00edaas coa s\u00faa batuta. Formou un coro que acompa\u00f1aba co seu piano e cantaba nas misas dos domingos, seleccionando as voces nas veladas da botica, e na casa de Turnes Fandi\u00f1o fac\u00eda os ensaios. En 1.950 foi o art\u00edfice para a fundaci\u00f3n da banda de m\u00fasica local e tivo moito que ver na construcci\u00f3n dun palco da m\u00fasica no Campo da Feira (hoxe desaparecido) e na creaci\u00f3n da feira do gaiteiro, xunto con Raso e o alcalde Andr\u00e9s Pereira. O Pleno municipal en sesi\u00f3n extraordinaria do 28 de setembro de 1.956 felicitouno p\u00fablicamente \u201cpor el \u00e9xito art\u00edstico obtenido en La Coru\u00f1a en los actos del D\u00eda de la Provincia, donde dirigi\u00f3 personalmente a la Banda Municipal de aqu\u00e9lla ciudad en el estreno del chotis Coru\u00f1a del que es autor, dando renombre y prestigio cultural a este pueblo de Santa Comba\u201d. Como boticario descubriu unha medicina (pomada amarela) contra a sarna, que patentou. Non tivo fillos e despois de botar o resto da s\u00faa vida en Santa Comba, finou o 21 de novembro de 1.957, \u00f3s 62 anos. O seu enterro celebrouse o d\u00eda 23 con 13 sacerdotes e unha orquestra. Unha r\u00faa da localidade est\u00e1 adicada a s\u00faa persoa.<\/p>\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"