A nosa vida social réxese por unhas normas non escritas, pero por todo o mundo coñecidas, e que no caso dos pobos pequenos, en tempos pasados, baseábase nuns costumes e actos sociais ós que todo o pobo asistía e onde todos se coñecían. A forma de vida de antano, as difíciles comunicacións e os escasos vehículos facían que a participación nas mesmas, por parte de foráneos, se reducira ós que, por un ou outro motivo, estaban obrigados de desprazarse e establecerse en Santa Comba, onde moitos deles, posteriormente, botarían raíces. Xeralmente era persoal cualificado, sacerdotes, persoal da cámara agraria, enxeñeiros da mina, mestres ou persoal sanitario que vivían de fonda na “Casa de Capeáns” ou na de “Ordóñez”.
208-gila-burro-d-magin
entre 1967 e 1969 cortesía | Gilá aparece | Agachados, de esquerda a dereita: Manolo de Fina da Carpinteira, Suso da Sumara (diante), Arguelles (atrás), Ico do Rebeirán (enriba do burro), Avelino de Garrido, Basilio, Prol das Travesas (detrás de Basilio), Chicho da Costa e Toñito de Claudio. De pé, de esquerda a dereita: un chapista de Baio que estaba na de Arturo, D. Magín, Gilá, Manolito Mouro, Moncho de Raso, Pintinho, Antonio de Vicente, Pepe de Loureiro, Pive, Antonio Lema e Pancho de Ordóñez.