A nosa vida social réxese por unhas normas non escritas, pero por todo o mundo coñecidas, e que no caso dos pobos pequenos, en tempos pasados, baseábase nuns costumes e actos sociais ós que todo o pobo asistía e onde todos se coñecían. A forma de vida de antano, as difíciles comunicacións e os escasos vehículos facían que a participación nas mesmas, por parte de foráneos, se reducira ós que, por un ou outro motivo, estaban obrigados de desprazarse e establecerse en Santa Comba, onde moitos deles, posteriormente, botarían raíces. Xeralmente era persoal cualificado, sacerdotes, persoal da cámara agraria, enxeñeiros da mina, mestres ou persoal sanitario que vivían de fonda na “Casa de Capeáns” ou na de “Ordóñez”.
255-aurelio
1952 aproximadamente cortesía | Aurelio Durán aparece | Á esquerda de todo, sentada, Dolores Rodríguez (esposa de Aurelio Martínez), ó seu lado con chaleco e bigote, Aurelio Martínez; as dúas mulleres que ten detrás están sen identificar. Atrás de pé, con traxe branco, a irmán de Paco de Chico, ó seu lado, con garabata e bigote, Paco de Chico, ó seu lado, un pouco máis abaixo, a Salomona (nai de Obdulia de Raso), o neno e o home que están apoiados no carballo, están sen identificar. Arriba á dereita, de pé e con garabata, o fillo de Temes. No lado esquerdo ós pés da irmán de Paco de Chico (con traxe branco), están sentadas: Manuela de Durán, Manchuca de Raso (muller de Méndez) e a nai de Paco de Chico. A continuación, está sen identificar o neno de branco e ós pés do carballo, a Ferreira e o Ferreiro (con bigote). Os demais non están identificados.